தோல்வி ஏன் வெற்றியின் முதல்படி என கூறுகிறார்கள் ?

நேற்று நடந்தது போல் எனக்கு நினைவிருக்கிறது. புதிய ஆண்டு கூடைப்பந்து முயற்சிகள் வியக்கத்தக்க வகையில் சிறப்பாக நடந்தன. நான் ஒவ்வொரு பாஸையும் முடித்தேன், எனது ஃப்ரீ த்ரோக்களில் ஒரு நல்ல சதவீதத்தை குறைத்தேன், மேலும் ஒரு திடமான, குறிப்பிடத்தக்கதாக இல்லாவிட்டாலும், பெஞ்ச் வீரராக ஒரு இடத்தைப் பிடித்தேன். நான் ஒரு நட்சத்திரம் இல்லை, ஆனால் நான் அணியில் இடம் பெற்றிருந்தேன். பின்னர் அது நடந்தது.

ஸ்டார்ட்அப் உலகம் இது போன்ற மந்திரங்களால் நிறைந்துள்ளது. தொழில்நுட்பம் மற்றும் தொழில்முனைவோர் வட்டங்களில், தோல்வி என்பது தவிர்க்க வேண்டிய ஒன்றல்ல, துரத்த வேண்டிய ஒன்றாக மாறிவிட்டது. மேலும் அறிவியல் இதை ஆதரிக்கத் தொடங்கியுள்ளது.

கதை மிகவும் சிக்கலானதாகிறது. வெற்றி மகிழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும் என்று நாம் நீண்ட காலமாகக் கருதி வந்தாலும், தோல்வியை அனுபவித்தவர்கள் சில நேரங்களில் அனுபவிக்காதவர்களை விட அதிக அளவிலான நீண்டகால நல்வாழ்வைப் புகாரளிக்கின்றனர். நீடித்த மகிழ்ச்சி வெளிப்புற வெற்றிகளால், அதாவது கோப்பைகள் அல்லது பட்டங்கள் போன்றவற்றால் குறைவாகவும், உள் மூலங்களால் அதிகமாகவும் தூண்டப்படுகிறது என்று அவர்களின் கண்டுபிடிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன: நோக்கம், அர்த்தமுள்ள உறவுகள் மற்றும் தனிப்பட்ட வளர்ச்சி.

மகிழ்ச்சி வெற்றியுடன் சண்டையிடுவதில்லை என்பது தெளிவாகிறது. மாறாக, அது ஆழமான ஒன்றோடு பயணிக்கிறது: தொடர்பு மற்றும் உள் வளர்ச்சியை வளர்க்கும் ஒரு வகையான நோக்கம். ஆனால் இந்த யோசனையை நமது அன்றாட இலக்குகள் மற்றும் லட்சியங்களிலிருந்து எவ்வாறு பிரிப்பது? தோல்வியின் வேதனையால் மூழ்காமல் அல்லது வெற்றியின் சிலிர்ப்பால் மயங்காமல் நாம் எவ்வாறு இலக்கை அடைய முடியும்?

சிறிய  நோக்கம் என்பது செயல்முறையைப் பற்றியது, முடிவைப் பற்றியது அல்ல. இது இலக்கைப் பற்றிய அஞ்ஞானம். அது ஒரு கோப்பையில் முடிகிறதா அல்லது நிராகரிப்பு மின்னஞ்சலில் முடிகிறதா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல், அர்த்தமுள்ள ஒன்றைச் செய்வதில் உள்ள மகிழ்ச்சி. நீங்கள் ஒரு சிறந்த விற்பனையான நினைவுக் குறிப்பாளராக வேண்டும் என்று கனவு காண்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அது அற்புதம். ஆனால் புத்தகம் நியூயார்க் டைம்ஸ் பட்டியலில் இடம் பெறாவிட்டாலும், அதை எழுதுவது, உங்கள் கதையை வடிவமைப்பது போன்ற வெளிப்படையான செயல் இன்னும் ஆழமாக நிறைவடையக்கூடும். தயாரிப்பை விட செயல்பாட்டில் கவனம் செலுத்தும்போது, ​​வெற்றி-தோல்வி சிந்தனையின் கொடுங்கோன்மையிலிருந்து நம்மை விடுவித்துக் கொள்கிறோம்.

அந்த மாற்றம் நம் வாழ்க்கையை மூன்று சக்திவாய்ந்த வழிகளில் மாற்றும்:

1. தைரியம். ஃபிரான்டியர்ஸ் இன் சைக்காலஜியில் 2019 ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வில், நம்பிக்கை அல்லது மீள்தன்மை போன்ற பாரம்பரிய பண்புகளை விட தைரியம் வாழ்க்கை திருப்தியை கணிசமாக அதிகரிக்கிறது என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது . தைரியம் வெற்றிக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கவில்லை, ஆனால் அது ஒரு பெரிய நிறைவை ஏற்படுத்தியது. குறிப்பிட்ட விளைவுகளிலிருந்து வெற்றியைத் துண்டித்து, அதற்குப் பதிலாக அதை முயற்சிக்கும் செயலுடன் இணைக்கும்போது , ​​நாம் நம்மை நாமே சுயாதீனமாக வழங்குகிறோம். பந்தயத்தில் வெற்றி பெறுகிறோமா என்பதை நாம் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போகலாம், ஆனால் ஓட வருகிறோமா என்பதை எப்போதும் கட்டுப்படுத்துகிறோம்.

2. மீள்தன்மை. செயல்முறையை ரசிப்பவர்கள், சிறிய p நோக்கத்தால் இயக்கப்படுபவர்கள், குறைவாக எரிவார்கள் . பெரும்பாலும் பெரிய P நோக்கத்தைத் துரத்துவதிலிருந்து சோர்வு ஏற்படுகிறது: உயர்ந்த, உறுதியான இலக்குகள் சுவாரஸ்யமாகத் தோன்றலாம் ஆனால் வெற்றுத்தனமாக உணரலாம். நீங்கள் உண்மையில் செய்வதில் மகிழ்ச்சியடையாத ஒன்றை நீங்கள் பின்தொடர்ந்தால், "வெற்றி" கூட தோல்வியாக உணரலாம். உங்களிடம் திறன்கள், வளங்கள் அல்லது ஆற்றல் இல்லாமல் இருக்கலாம் - மேலும் அதைச் செய்வதற்கான செலவு மிக அதிகமாக இருக்கலாம். மறுபுறம், செயல்முறை சார்ந்த மக்கள், அவர்களின் உந்துதல் உள்ளார்ந்ததாக இருப்பதால், மீள்தன்மையை உருவாக்குகிறார்கள். அவர்கள் சாதிக்க விரும்புவதன் மூலம் மட்டுமல்ல, அவர்கள் என்ன செய்ய விரும்புகிறார்கள் என்பதன் மூலம் அவர்கள் தூண்டப்படுகிறார்கள்.

3. நெகிழ்வுத்தன்மை. உறுதியான, விளைவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட இலக்குகளை நாம் உறுதியாகப் பின்பற்ற முடியாதவர்களாக ஆக்குவது நம்மை மாற்றியமைக்க முடியாதவர்களாக ஆக்குகிறது. கூடைப்பந்தாட்டத்தில் ஏற்பட்ட பின்னடைவை மீண்டும் உருவாக்கியிருக்கலாம். அணியை முழுவதுமாக விட்டுவிடுவதற்குப் பதிலாக, உபகரண மேலாளராகப் பணியாற்ற விண்ணப்பித்திருக்கலாம். நான் நேசித்த விளையாட்டுடன் நெருக்கமாக இருந்து, நட்புறவைப் பெற்று, ஒரு சிறந்த விளையாட்டு வீரராக இருக்க வேண்டிய அவசியமின்றி அர்த்தத்தைக் கண்டறிந்திருப்பேன் . வெற்றி என்பது குறுகிய வரையறைக்கு உட்பட்டதாக இல்லாதபோது, ​​தோல்வி கதவை மூடாது. அது புதியவற்றைத் திறக்கும்.

இளைஞர்கள் வெற்றி-தோல்வி என்ற இருமைப் போக்கிலிருந்து விடுபட நாம் உதவ வேண்டும். வெற்றியை முயற்சி செய்வதற்கான தைரியம் கொண்டதாக மறுவரையறை செய்வோம். உண்மையான வெற்றி அரங்கில் அடியெடுத்து வைப்பதில் உள்ளது - வெற்றிக்கான உத்தரவாதத்தில் அல்ல.

இந்த வழியில், தோல்வி உண்மையிலேயே புதிய வெற்றியாக மாறுகிறது. டிரையத்லான் ஓட்டும் அனைவருக்கும் நாம் கோப்பைகளை வழங்குகிறோம் என்று நான் சொல்லவில்லை. ஆனால் தொடக்கக் கோட்டுக்கு வந்தவர்களை நாம் மதிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் பந்தயத்தை முயற்சிப்பவர்கள் மட்டுமே ஒரு நாள் மேடையைப் பெற முடியும். மேலும், உண்மையான புன்னகையுடன் பூச்சுக் கோட்டைக் கடப்பவர்கள், அவர்களின் நேரத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், உண்மையிலேயே வெற்றி பெற்றவர்களாக இருக்கலாம்.

இந்த உலகக் கண்ணோட்டத்தில் தகுதி என்பது மறைந்துவிடாது. சிறந்து விளங்குவது இன்னும் முக்கியமானது. ஆனால் தைரியம், செயல்முறை மற்றும் வளர்ச்சி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய வகையில் வெற்றியின் வரையறையை விரிவுபடுத்துகிறோம்.