மனித வாழ்க்கையில் நோயும், ஆரோக்கியமும் இரண்டு முக்கியமான நிலைகளாகும். “நோய்வாய்ப்பட்டிருப்பது” என்பது உடல் அல்லது மன நிலை சரியில்லாதது என்று பொதுவாக பொருள்படும். ஆனால் மருத்துவ அறிவியலில் “நோய்” என்பது உடல் செயல்பாடுகளில் ஏற்படும் மாற்றத்தையும், அதற்கான அளவுகோல்களையும் குறிக்கிறது.
காலப்போக்கில் “நோய்” என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் மாறிவிட்டது. முன்பு ஒருவர் உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தால்தான் அவர் நோய்வாய்ப்பட்டவர் எனக் கருதப்பட்டது. இப்போது, அறிகுறிகள் இல்லாமல் கூட — உதாரணமாக நீரிழிவு, உயர் இரத்த அழுத்தம் போன்றவை — நோயாகக் கருதப்படுகின்றன. அதேபோல், எச்ஐவி பாசிட்டிவ் இருப்பது போன்ற நிலைகள் உடல் நலம் சரியிருந்தாலும் “நோயாக” கருதப்படுகின்றன.
மருத்துவ உலகம் புதிய நோய்களை தொடர்ந்து உருவாக்குகிறது. முன்னர் நோயாக கருதப்படாத மனநிலை, நடத்தை அல்லது பழக்கங்களும் (அனோரெக்ஸியா, PTSD, மதுசார்பு போன்றவை) இன்று மருத்துவ வரையறையில் இடம் பெற்றுள்ளன. இதனால் “நோயாளிகள்” என அடையாளம் காணப்படும் மக்களின் எண்ணிக்கை பெருகி வருகிறது.
சமூகவியலாளர் டால்காட் பார்சன்ஸ் கூறியபடி, நோய்வாய்ப்பட்ட நிலைமையிலும் ஒரு “சமூகப் பாத்திரம்” உள்ளது. ஒருவர் நோய்வாய்ப்பட்டவராக இருந்தால், சமூக பொறுப்புகளிலிருந்து தற்காலிக விடுதலை கிடைக்கிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர் குணமடைய முயற்சி செய்யும் கடமையும் உண்டு.
ஆரோக்கியம் என்ற சொல் இரண்டு அர்த்தங்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது:
- 1. நோய் இல்லாத நிலை (absence of disease)
- 2. நல்வாழ்வு (state of well-being)
உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) ஆரோக்கியத்தை, “நோயில்லாத நிலை மட்டுமல்ல, உடல், மனம், சமூக நல்வாழ்வு கொண்ட நிலை” என வரையறுக்கிறது. நல்வாழ்வு என்பதில் தேவைகள் பூர்த்தியாகுதல், விருப்பங்களை அடையும் திறன், மற்றும் சூழலை மாற்றும் அல்லது சமாளிக்கும் திறன் அடங்கும்.
இறுதியாக, ஆரோக்கியமும் நோயும் ஒருவருக்கொன்று எதிர்மறையாக அல்ல. ஒருவர் நோய்வாய்ப்பட்ட நிலையிலும் நல்வாழ்வுடன் இருக்கலாம். ஒருவரின் உடல் நலமோ, நோயோ அவரின் வாழ்க்கை தரத்தையும், மனநிலையையும் தீர்மானிக்கிறது.
Post a Comment