தத்துவம் என்பது சுருக்கமான கோட்பாடுகளை மனப்பாடம் செய்வது அல்லது இறந்த சிந்தனையாளர்களை மேற்கோள் காட்டுவது பற்றியது அல்ல - இது துல்லியம், தைரியம் மற்றும் ஆர்வத்துடன் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொள்வது பற்றியது. பீட்டர் கேவின் "எப்படி ஒரு தத்துவஞானியைப் போல சிந்திப்பது" இதை அழகாகப் படம்பிடிக்கிறது. இது கல்வி தர்க்கம் பற்றிய பாடப்புத்தகம் அல்ல; எல்லாவற்றையும் கேள்வி கேட்க இது ஒரு அழைப்பு - நிச்சயமற்ற தன்மையுடன் உட்கார்ந்து, முரண்பாடுகளைத் தழுவி, பகுத்தறிவு வாழ்க்கையின் மிகவும் குழப்பமான பகுதிகளைக் கூட எவ்வாறு ஒளிரச் செய்யும் என்பதைப் பார்க்கவும்.
இதைப் படிப்பது, சோம்பேறித்தனமாக சிந்திக்க அனுமதிக்க மறுக்கும் ஒரு நகைச்சுவையான, விசித்திரமான நண்பருடன் அமைதியான ஓட்டலில் அமர்ந்திருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. தத்துவம் வகுப்பறைகளுக்குள் மட்டும் இல்லை என்பதை கேவ் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது - அது நமது அன்றாட முடிவுகள், நமது தார்மீக மோதல்கள் மற்றும் அர்த்தத்திற்கான நமது தேடலில் வாழ்கிறது. அவரது கதைகள், எடுத்துக்காட்டுகள் மற்றும் மென்மையான நகைச்சுவை சிந்தனையை வேலையாக உணர வைக்காது, ஆனால் தெரியாதவற்றிற்குள் ஒரு சாகசமாக உணர வைக்கிறது
இந்த மகிழ்ச்சிகரமான சிந்தனையைத் தூண்டும் புத்தகத்திலிருந்து 10 மதிப்புமிக்க பாடங்கள் இங்கே
1. ஆழமாக சிந்திப்பது தைரியமாக கேள்வி கேட்பதில் தொடங்குகிறது. "ஏன்?" மற்றும் "எங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று நாம் கேட்கத் துணிந்த தருணத்தில் தத்துவம் தொடங்குகிறது என்று கேவ் வலியுறுத்துகிறார். இது உடனடி பதில்களைக் கண்டுபிடிப்பது பற்றியது அல்ல, மாறாக நாம் எப்படி நினைக்கிறோம் என்பது பற்றிய நமது விழிப்புணர்வை கூர்மைப்படுத்துவது பற்றியது. ஒவ்வொரு சிறந்த நுண்ணறிவும் அசௌகரியத்துடன் தொடங்குகிறது.
2. உறுதி என்பது பெரும்பாலும் ஒரு மாயை. புத்தகத்திலிருந்து மிகவும் விடுதலையான பாடங்களில் ஒன்று, நமது "உண்மைகள்" எவ்வளவு பலவீனமானவை என்பதை உணர்ந்து கொள்வதாகும். நமது நம்பிக்கைகள், ஒழுக்கங்கள் மற்றும் உணர்வுகள் கூட கலாச்சாரம் மற்றும் சார்புகளால் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. உண்மையான ஞானம், மனத்தாழ்மையில் உள்ளது - நாம் தவறாக இருக்கலாம் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளும் விருப்பம்
3. முரண்பாடுகள் பிரச்சினைகள் அல்ல - அவை அழைப்புகள். ஜெனோவின் முரண்பாட்டிலிருந்து தீசஸ் கப்பல் வரை, முரண்பாடுகள் புரிதலுக்கு தடைகள் அல்ல, மாறாக ஆழமான சிந்தனைக்கான கதவுகள் என்பதை கேவ் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. தத்துவ ரீதியாக சிந்திப்பது என்பது பயத்தை விட சிக்கலில் அழகைக் கண்டுபிடிப்பதாகும்
4. தர்க்கம் என்பது ஒரு கருவி, சிறை அல்ல. பகுத்தறிவு உலகத்தைப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவுகிறது, ஆனால் நாம் தர்க்கத்தை மட்டும் வணங்கும்போது, நாம் தத்துவத்தின் இதயத்தை இழக்கிறோம்: ஆர்வம் மற்றும் ஆச்சரியம். சிந்தனை என்பது குளிர்ச்சியாக சிந்திப்பதைக் குறிக்காது என்பதைக் காட்ட குகை நகைச்சுவையுடன் பகுத்தறிவை கலக்கிறது
5. சுயநலம் முடிவடையும் இடத்தில் ஒழுக்கம் தொடங்குகிறது. காலத்தால் அழியாத நெறிமுறை இக்கட்டான சூழ்நிலைகள் வழியாக, நாம் ஏன் செய்கிறோம் என்று கேள்வி கேட்க கேவ் நம்மை சவால் விடுகிறார். உண்மையான தார்மீக சிந்தனை, ஆறுதல் மற்றும் ஈகோவைத் தாண்டி முன்னேற வேண்டும் என்று அவர் கூறுகிறார்
6. மொழி நமது உலகின் வரம்புகளை வடிவமைக்கிறது. விட்ஜென்ஸ்டீன் மற்றும் பிறரிடமிருந்து எடுக்கப்பட்ட கேவ், வார்த்தைகள் யதார்த்தத்தை எவ்வாறு வரையறுக்கின்றன என்பதை ஆராய்கிறார். அன்பு, நீதி அல்லது சுதந்திரம் பற்றி நாம் பேசும் விதம் அவற்றை நாம் எவ்வாறு அனுபவிக்கிறோம் என்பதை நுட்பமாக வடிவமைக்கிறது. மொழியை மாற்றுவது சிந்தனையையே மாற்றும்.
7. ஒரு தத்துவஞானியைப் போல சிந்திப்பது என்பது நிச்சயமற்ற தன்மையுடன் வாழ்வது. தத்துவம் மன அமைதியை உறுதியளிக்காது - அது நம்மை பதற்றத்திற்கு அழைக்கிறது. கேவ் அறியாமையின் அழகைக் கொண்டாடுகிறது, சந்தேகத்துடன் சமாதானம் செய்பவர்கள்தான் புத்திசாலிகள் என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது
8. அன்றாட வாழ்க்கை தத்துவ புதிர்களால் நிறைந்துள்ளது. பல்பொருள் அங்காடி தேர்வுகள் முதல் தார்மீக மோதல்கள் வரை, தத்துவம் சுருக்கமானது அல்ல - அது எல்லா இடங்களிலும் உள்ளது. விமர்சன சிந்தனையை அன்றாட வாழ்க்கையில் கொண்டு வரவும், சாதாரணத்தில் அர்த்தத்தையும் குழப்பத்தில் உள்ள வடிவங்களையும் காணவும் கேவ் நம்மைத் தூண்டுகிறது.
9. நகைச்சுவை என்பது ஞானத்தின் குறைத்து மதிப்பிடப்பட்ட வடிவம். கேவின் மிகவும் மகிழ்ச்சிகரமான குணங்களில் ஒன்று, உண்மையை வெளிப்படுத்த அவர் நகைச்சுவையைப் பயன்படுத்தும் விதம். நமது முரண்பாடுகளைப் பார்த்து சிரிப்பதன் மூலம், நாம் நமது ஈகோவின் பிடியைத் தளர்த்தி, தெளிவாக சிந்திக்கிறோம். தத்துவம் எப்போதும் புனிதமாக இருக்க வேண்டியதில்லை - அது விளையாட்டாக இருக்கலாம்.
10. நன்றாக சிந்திப்பது என்பது சுதந்திரத்தின் செயல். இறுதியில், தத்துவ சிந்தனை கையாளுதல், குருட்டு இணக்கம் மற்றும் அறிவுசார் சோம்பல் ஆகியவற்றிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கிறது என்பதை கேவ் காட்டுகிறது. ஒரு தத்துவஞானியைப் போல சிந்திப்பது என்பது உங்கள் சொந்த மனதை உரிமையாக்கிக் கொண்டு, பரிசோதித்து, விழித்து, ஆர்வத்துடன் வாழ வேண்டும்
பீட்டர் கேவின் "ஒரு தத்துவஞானியைப் போல சிந்திப்பது எப்படி" என்பது கருத்துக்களை மனப்பாடம் செய்வது பற்றியது அல்ல - அது சிந்தனையுடன் வாழக் கற்றுக்கொள்வது பற்றியது. சிந்தனை என்பது ஒரு ஒழுக்கம் மற்றும் மகிழ்ச்சி ஆகிய இரண்டும் என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது; நாம் வைத்திருக்கும் ஒவ்வொரு நம்பிக்கையும் சோதிக்கப்பட வேண்டியவை; மேலும் கேள்வி கேட்கும் மனம் தான் சுதந்திரத்தின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த வடிவம் என்பதையும் இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

Post a Comment